Mokum Filmdistributie

The Word as Archipelago

Bart van Maanen — Tue, 02 Jun 2026 10:00:49 +0000

In Spanje is de belangstelling voor het werk van Frans van de Staak zo groot dat er in 2025 een groot retrospectief aan hem is gewijd in Pamplona (Navarra). Bovendien werd het uitgebreide programma begeleid door de publicatie van een prachtig tweetalig boek: La palabra en archipiélago / The Word as Archipelago.

Meer over het programma is te vinden op de website van het festival. Daarin wordt hem het volgende toegedicht: “Elk van zijn films heeft een generatieve structuur die een proces in gang zet dat zich ergens bevindt tussen het gereguleerde – de tekst, de acteurs, de ‘regels’ van het filmen – en de anarchie – de uitbarsting van het onverwachte. Zijn poëzie komt voort uit een weloverwogen wanorde tussen het spontane en het vooraf bepaalde.”

Van de Staak regisseerde in totaal 26 korte en lange films. Hij gebruikte in zijn films vaak literaire teksten om het verlangen en de spanning uit te drukken die ontstaat tussen alleen zijn en samenzijn.

Het boek bevat vele foto’s van filmopnamen, brieven en van de kunst van graficus en schilder Van de Staak, waarmee hij ook zijn films financierde.

Frans van de Staak – La palabra en archipiélago / The Word as Archipelago
2025, 280 pagina’s, Punto de Vista, International Documentary Film Festival of Navarra

Salamatty Kazakhstan

Bart van Maanen — Tue, 02 Jun 2026 09:13:07 +0000

De volledig als ziekenhuis uitgeruste Salamatty Kazakhstan reist 8 maanden non-stop door het binnenland van Kazachstan, een land van 280.000 km2 en 19 miljoen inwoners. Een bijzondere railroad-movie over een veelal onbekend fenomeen.

Het werk van Ben van Lieshout heeft een eigen cinematografische stijl met een sterke nadruk op het visuele, op stemming en op sfeer. De onvoorspelbaarheid van gebeurtenissen en ontmoetingen probeert hij juist te omarmen.

Meer over de film, trailer en credits »

Frans van de Staak Collectie #4

Bart van Maanen — Tue, 26 May 2026 19:41:12 +0000

Op deze dvd staan twee films:

De directeur

Regie: Chris Hahn, 1978, 17 minuten, met Frans van de Staak in de hoofdrol.

De onvoltooide tulp

Regie: Frans van de Staak, 1980, 77 minuten, met 29 acteurs en 29 actrices.

Opnieuw heeft Frans van de Staak praktisch geheel uit eigen middelen een film gerealiseerd: De onvoltooide tulp. Met een lengte van 77 minuten is het zijn eerste lange film. Uitgangspunt van de film waren 28 korte, door Frans van de Staak geschreven scènes, waarin telkens een man en een vrouw voorkomen.

Zie ook de oude website: Atelier Frans van de Staak

De beslissing van Wim Maljaars

Bart van Maanen — Mon, 30 Mar 2026 09:54:33 +0000

In 2008 overleed Wim Maljaars (1961) in een isoleercel. Gestikt in een boterham met pindakaas, was de conclusie. Kort daarvoor was Wim, die aan een schizoaffectieve stoornis leed, gestopt met zijn medicatie omdat die een zombie van hem zou maken. Hij was een naamloze in een krantenbericht.

Kees Hin filmde Wim in 1998 voor Een taal met een vreemde. Maljaars bleef hem fascineren en verwarren. Hin had andere vragen na diens dood dan de media en wilde hem opnieuw tot leven wekken. Hij projecteerde de beelden van Wim en interviewde daarbij zijn moeder, zijn buurvrouw, vrienden, leden van de go-club en zijn hulpverleners. Wie was Wim? Hoe leefde hij met zijn wanen?

Het resultaat is een verrassende dialoog tussen de filmbeelden en de mensen voor de camera, waarbij Wim bijna tot leven komt. Zijn buurvrouw vertelt dat ze met de overlast kon leven, zijn psychiater vermoedt dat hij een eenzame dood had, een vriendin heeft spijt dat ze hem liet opnemen. Als zijn vriend Erdwin Spits voor de projector gaat staan verschijnt hij als het ware naast Wim, een ontroerend beeld.

Nederland 2011, 58 min.
Regie: Kees Hin en Sandra van Beek
Scenario: Kees Hin en Sandra van Beek
Camera: Martijn van Beenen
Geluid: Erik Langhout
Montage: Barbara Hin
Productie: IDTV Docs / Human
Producent: Suzanne van Voorst

Wat Neeltje zag

Bart van Maanen — Thu, 19 Mar 2026 17:18:56 +0000

“Neeltje Hin verbleef veel en langdurig op de set van films die vaak ook haar films waren geworden, omdat ze was meegegroeid in de ontwikkeling van de film, en daardoor vertrouwd was met de inhoud, de makers en de protagonisten en met het reilen en zeilen op de set.
[…]
Kijkend naar de foto’s die Neeltje Hin op de verschillende filmsets heeft gemaakt, valt onmiddellijk op hoezeer je als toeschouwer betrokken raakt bij het proces van het maken van de verschillende films. Je voelt de energie op de set, de gedrevenheid om de voltooiing van de film een stapje dichterbij te brengen, hoe iedereen is gericht op de volgende handeling en de juiste keuze.”

Mark Paul Meyer in het voorwoord.

Wat Neeltje zag (juli 2024)