De beslissing van Wim Maljaars

In 2008 overleed Wim Maljaars (1961) in een isoleercel. Gestikt in een boterham met pindakaas, was de conclusie. Kort daarvoor was Wim, die aan een schizoaffectieve stoornis leed, gestopt met zijn medicatie omdat die een zombie van hem zou maken. Hij was een naamloze in een krantenbericht.

Kees Hin filmde Wim in 1998 voor Een taal met een vreemde. Maljaars bleef hem fascineren en verwarren. Hin had andere vragen na diens dood dan de media en wilde hem opnieuw tot leven wekken. Hij projecteerde de beelden van Wim en interviewde daarbij zijn moeder, zijn buurvrouw, vrienden, leden van de go-club en zijn hulpverleners. Wie was Wim? Hoe leefde hij met zijn wanen?

Het resultaat is een verrassende dialoog tussen de filmbeelden en de mensen voor de camera, waarbij Wim bijna tot leven komt. Zijn buurvrouw vertelt dat ze met de overlast kon leven, zijn psychiater vermoedt dat hij een eenzame dood had, een vriendin heeft spijt dat ze hem liet opnemen. Als zijn vriend Erdwin Spits voor de projector gaat staan verschijnt hij als het ware naast Wim, een ontroerend beeld.

Nederland 2011, 58 min.
Regie: Kees Hin en Sandra van Beek
Scenario: Kees Hin en Sandra van Beek
Camera: Martijn van Beenen
Geluid: Erik Langhout
Montage: Barbara Hin
Productie: IDTV Docs / Human
Producent: Suzanne van Voorst