Belle, een jong meisje, groeit op tussen de ruïnes van een lang vergeten gebeurtenis. Haar onschuldige liefde voor haar vriendje Max wordt bedreigd door een onverklaarbare vijandigheid van haar omgeving. Wanneer haar tante overlijdt en haar vervreemde moeder terugkeert, ontdekt ze haar schaamtevolle familiegeschiedenis. Verdrongen herinneringen komen boven, Belle gaat de strijd aan met haar verleden en raakt verstrikt in haar emoties.

Kat en Muis is ook een surreëel drama over hoe een jong meisje worstelt met herinneringen die niet mogen bestaan, over onvoorwaardelijke liefde die ten gronde gaat aan manipulatie en leugens.

Bas Devos maakt zijn regiedebuur met Violet, waarin een groep jonge bmx’ers wordt geconfronteerd met de onverwachte en gewelddadige dood van één van hun vrienden, Jonas. Als enige getuige van diens dood kijkt iedereen naar de 15-jarige Jesse voor antwoorden. Het verdriet om het verlies van zijn beste vriend en een groeiend gevoel van eenzaamheid bemoeilijken Jesse’s zoektocht naar troost. Violet is een visueel portret van het rouwproces van een tiener.

Producent van Violet is Tomas Leyers van Minds Meet (o.a. I’m the same I’m an other, een film die ook door Mokum Filmdistributie in Nederland wordt uitgebracht). Leyers is ook de Belgische coproducent van het voor Generation 14plus buiten competitie geselecteerde Above Us All van Eugenie Jansen, over een Australisch meisje dat na de dood van haar moeder door haar Vlaamse vader mee naar België wordt genomen.

Drift is het debuut van de Gentse regisseur Benny Vandendriessche. De film is het resultaat van een intense samenwerking met performance-kunstenaar Dirk Hendrikx. Hendrikx speelt een man overmand door verdriet na het verlies van zijn geliefde. Hij ontsnapt aan de realiteit en begint te zwerven. Vechtend tegen de herinneringen, besluit de zwervende man niet meer te praten en zich over te geven aan een dierlijk en primitief bestaan.

In een melancholische tocht door een barre landschap in Roemenië ontwikkelt hij rituelen die doen denken aan een oude, vergeten cultuur. Toch langzaam haalt het verleden hem in waarop de zwervende man verdwijnt.

Met Drift maakten Benny Vandendriessche en Dirk Hendrikx niet de meest conventionele film. Het duo nuanceert en werkte vooral veel met intuïtie. “Ik hoop dat er zoveel mogelijk mensen bereid zijn zich over te geven aan de film”, aldus Benny Vandendriessche.

We horen voicemail berichten, ingesproken op de mobiele telefoon van een zekere Onno. We zien beelden van heel verschillende plekken, variërend van een bedrijventerrein tot een palmenstrand in de Stille Zuidzee.

Op de dag dat bekend wordt dat Onno een belangrijke prijs gewonnen heeft, is hij onvindbaar. Hij belt niemand terug die op zijn voicemail staat. Zijn compagnon Adriaan zit met een belangrijke Japanse zakenrelatie op hem te wachten, zijn vriendin Saskia wil iets afspreken voor ‘s avonds, zijn zus Annet herinnert hem aan de verjaardag van zijn vader, zijn moeder die hem vraagt een taartje mee te nemen.

Gaandeweg wordt duidelijk dat Onno verdwenen is, en niemand weet waarheen en waarom. Wie was Onno eigenlijk dat hij zo opeens kon verdwijnen? Hebben vrienden en familie over het hoofd gezien dat het niet goed met hem ging? Hadden ze wel echt contact met hem?

Een jaar lang volgen we de berichten: een emotionele achtbaan van woede, ontkenning, wanhoop en uiteindelijk berusting waarin al deze mensen terechtkomen. Aan het einde is alleen Saskia nog over, Onno’s vriendin. Ze is ver weg, op de laatste plek waar een betaling is gedaan met Onno’s creditcard. Ze blijft op hem wachten. Misschien zullen ze elkaar nog ooit zien.

Een tragikomische zedenschets over de schrijverswereld en zijn psychologisch gemankeerde bewoners. Met een introvert geniale, maar nauwelijks publicerende schrijver die door zijn hanige uitgeefster spottend ‘onze huis-Dostojevski’ wordt genoemd, tegenover een extraverte bestseller-auteur met writer’s block.

Met zijn krachtige zwart-wit, strakke kaders en wereld van privédetectives en nachtclubs creëert De Nobelprijswinnaar de sfeer van een klassieke misdaadfilm, maar dan voorzien van droogkomische oneliners. In het scenario van debuterend speelfilmregisseur Timo Veltkamp – die in 1999 samen met Ger Poppelaars het Gouden Kalf voor Beste Scenario won voor Missing Link – blijken de personages en gebeurtenissen gaandeweg steeds meer verbanden te hebben.

“Mijn diepste overtuiging als schrijver,” aldus de pretentieuze bestsellerauteur in een van de vele zelfverwijzende opmerkingen van de film, “is dat de dingen in elkaar moeten grijpen.”

Met muziek van avant-gardecomponist John Zorn.